Opis
Omothymus violaceopes
Omothymus violaceopes, powszechnie zwany Singapore Blue Tarantula, to majestatyczny, nadrzewny ptasznik z rodziny Theraphosidae. Opisał go Abraham już w 1924 roku, a jego przynależność do rodzaju Lampropelma została w 2019 r. zmieniona na Omothymus. Występuje na Półwyspie Malajskim w Singapurze, Malezji oraz Riau (Indonezja). To jeden z największych nadrzewnych ptaszników świata, którego ubarwienie i rozmiar budzą zachwyt.
Wygląd
Samice osiągają rozpiętość odnóży do około 25 cm, natomiast ciało mierzy 6–7 cm. Ubarwienie nóg to głęboki metaliczny niebieski lub fioletowy, podczas gdy karapaks jest oliwkowo-złoty, a odwłok ciemnoszary z delikatnym wzorem. Samce odmieniają kolor po ostatnim linieniu – stają się zielono-oliwkowe i tracą metaliczny połysk, co wyraźnie demonstruje dymorfizm płciowy.
Pochodzenie i środowisko naturalne
W naturze ten gatunek żyje w gęstych, wilgotnych lasach tropikalnych Półwyspu Malajskiego oraz na Riau. Spotykany bywa na wysokości kilku metrów nad ziemią, w dziuplach drzew lub w szczelinach kory w strefach nadrzewnych. Młode często kopią krótkie nory w podłożu, dlatego gatunek zaliczany bywa do ptaszników semi-arbo-reliktowych.
Hodowla
To piękny, ale wymagający gatunek, który sprawdzi się głównie u doświadczonych hodowców, ponieważ bywa defensywny i bardzo szybki. Nie posiada włosków parzących, za to dysponuje silnym jadem, a jego reakcje bywają gwałtowne i trudne do przewidzenia, zwłaszcza gdy się poczuje zagrożony. Przy właściwym podejściu rzadko okazuje agresję, ale zdarza mu się wprowadzać postawę obronną lub gwałtownie uciekać.
Dla dorosłego osobnika zaleca się terrarium wysokie, o wymiarach od 30×30×45 cm, z dużą ilością pionowych powierzchni, takich jak korkowe tuby czy konary. Podłoże powinno mieć głębokość co najmniej 10–15 cm, by umożliwić kopanie. Mieszanka torfu z piaskiem i dodatkiem włókna kokosowego zapewni wilgotność bez stagnacji. Nie potrzeba dużego bicia roślin, ale liście czy mchy pomogą naśladować naturalne otoczenie.
Optymalna temperatura dzienna to 24–28 °C, a nocą może spaść do 21–22 °C. Zaleca się utrzymywać wilgotność 75–85%, przy jednoczesnej dobrej wentylacji, aby unikać stagnacji powietrza i rozwoju pleśni. Specjalna wrażliwość na światło sprawia, że pająk preferuje ciemne, zacienione miejsca — warto mu zapewnić spokojne kryjówki i minimalizować ekspozycję na silne oświetlenie.
Rozmnażanie
Rozmnażanie O. violaceopes w hodowli jest możliwe, lecz wymaga doświadczenia. Samce dojrzewają szybciej i po ostatnim linieniu żyją znacznie krócej niż samice. Samice często zachowują się defensywnie, a ryzyko kanibalizmu jest wysokie. Kokon może zawierać kilkadziesiąt do kilkuset nimf. Inkubacja trwa zwykle 6–8 tygodni. Nimfy najlepiej rozdzielać po kilku pierwszych linieniach, ponieważ potrafią wykazywać kanibalizm.
