Opis
Theraphosidae sp. Subaureum
Theraphosidae sp. Subaureum to nieopisany jeszcze naukowo gatunek ptasznika z rodziny Theraphosidae, który funkcjonuje w hodowli pod nazwą roboczą odnoszącą się do jego charakterystycznego, lekko złocistego ubarwienia. Choć brak mu formalnego opisu taksonomicznego, zdobywa coraz większą popularność wśród terrarystów dzięki spokojnemu usposobieniu, atrakcyjnemu wyglądowi oraz niewielkim wymaganiom hodowlanym. Jest to gatunek naziemny, polecany zarówno początkującym, jak i osobom szukającym spokojnego, estetycznego ptasznika do kolekcji.
Wygląd
Dorosłe osobniki osiągają długość ciała około 5–7 cm, natomiast z odnóżami mierzą zazwyczaj 13–16 cm. Karapaks przyjmuje barwę od jasnobrązowej do złocisto-miedzianej, często z delikatnym metalicznym połyskiem widocznym szczególnie przy bocznym świetle. Ptasznik ten posiada masywne odnóża, w odcieniach ciepłego brązu z jaśniejszymi refleksami, co nadaje pająkowi elegancki, stonowany wygląd. Odwłok jest ciemniejszy, pokryty krótkimi, delikatnymi włoskami w kolorze brązowo-beżowym.
Budowa ciała jest typowa dla ptaszników naziemnych – krępa, stabilna, przystosowana do życia przy powierzchni podłoża i kopania płytkich nor. Gatunek ten posiada włoski parzące, których w sytuacjach stresowych potrafi używać, jednak zwykle pozostaje spokojny i raczej wybiera ucieczkę lub pozostanie w kryjówce niż agresję. Samice charakteryzują się długowiecznością i mogą dożywać 15–20 lat, natomiast samce żyją zazwyczaj kilka lat krócej.
Pochodzenie, środowisko naturalne
Dokładne pochodzenie geograficzne Theraphosidae sp. Subaureum nie zostało jeszcze jednoznacznie określone. Wszystko jednak wskazuje, że gatunek ten zamieszkuje regiony o klimacie tropikalnym lub subtropikalnym, z umiarkowaną wilgotnością i ciepłymi temperaturami przez większą część roku. W naturalnym środowisku zasiedla prawdopodobnie warstwy ściółki leśnej, obrzeża zarośli oraz miejsca pod kamieniami i korzeniami drzew, gdzie tworzy proste, płytkie nory służące jako schronienie.
Prowadzi nocny tryb życia, polując o zmierzchu i po zapadnięciu ciemności na drobne bezkręgowce. W ciągu dnia przebywa zazwyczaj w kryjówce, zachowując nieruchomą, spokojną postawę.
Hodowla
Ze względu na swoje łagodne usposobienie oraz nieskomplikowane wymagania, Theraphosidae sp. Subaureum to bardzo dobry wybór dla osób rozpoczynających przygodę z ptasznikami. Rzadko wykazuje zachowania agresywne, a przy odpowiednich warunkach dobrze adaptuje się do życia w niewoli.
Dla dorosłego osobnika wystarczające będzie terrarium o wymiarach minimum 30x30x25 cm, z naciskiem na dużą powierzchnię dna. Podłoże powinno mieć grubość około 8–12 cm. Może składać się z włókna kokosowego lub mieszanki torfu i piasku, co umożliwi kopanie płytkich kryjówek. Warto zapewnić schronienie w postaci kawałka kory korkowej, ceramicznej groty lub półokrągłej tuby. Niezbędna jest również miseczka z czystą wodą.
Temperatura powinna mieścić się w przedziale 22–27°C, a wilgotność utrzymywana na poziomie około 60–75%. Okresowe zraszanie jednej części podłoża pozwala utrzymać odpowiedni mikroklimat, jednocześnie pozostawiając suchszą strefę. Dobra wentylacja jest kluczowa dla uniknięcia rozwoju pleśni.
Pokarm stanowią standardowe owady karmowe, takie jak świerszcze, karaczany czy larwy owadów, które ptasznik przyjmuje zazwyczaj bardzo chętnie.
Rozmnażanie
Rozmnażanie Theraphosidae sp. Subaureum w warunkach hodowlanych jest możliwe, choć z uwagi na status gatunku nieopisanego nie istnieje jeszcze szeroka dokumentacja w tym zakresie. Samice po udanej kopulacji mogą tworzyć kokon zawierający od około 100 do 300 jaj. Inkubacja trwa zwykle od 6 do 10 tygodni, w zależności od warunków temperaturowych.
Młode początkowo rozwijają się w umiarkowanym tempie. Po kilku linieniach zaleca się ich stopniowe rozdzielanie, aby uniknąć ryzyka kanibalizmu. Dojrzałość płciową osiągają zazwyczaj po 2–4 latach.
