Opis
Lobofemora scheirei “Cat Tien”
Lobofemora scheirei „Cat Tien” to niezwykle ciekawy patyczak pochodzący z południowego Wietnamu. W naturze spotykany jest w rejonie Parku Narodowego Cát Tiên oraz Dong Nai Biosphere Reserve. Gatunek został opisany w 2015 roku i jest gatunkiem typowym rodzaju Lobofemora.
Nie jest to duży patyczak, a samce i samice są wyraźnie różne, dzięki czemu dorosłe osobniki prezentują się bardzo ciekawie również w dobrze prowadzonej kolonii.
Wygląd
Samice dorastają do około 8 cm długości, natomiast samce są mniejsze i osiągają około 6–6,5 cm. Samice mogą mieć różne odcienie brązu i charakterystyczne wzory na ciele. Samce są natomiast znacznie ciemniejsze – zwykle czarne lub bardzo ciemnobrązowe.
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech rodzaju Lobofemora są duże, liściowate wyrostki na środkowych udach samic. To właśnie od tej cechy pochodzi nazwa rodzaju. Samce są bardziej smukłe i mają znacznie lepiej rozwinięte skrzydła. Co ciekawe, samiec L. scheirei potrafi również wydawać dźwięki ostrzegawcze. Robi to poprzez pocieranie brzegów przednich skrzydeł o żyłki tylnych skrzydeł, szczególnie kiedy zostanie zaniepokojony.
Pochodzenie, środowisko naturalne
Lobofemora scheirei pochodzi z południowego Wietnamu. Jego naturalny zasięg obejmuje przede wszystkim Cát Tiên National Park oraz Dong Nai Biosphere Reserve. Gatunek zamieszkuje lasy tropikalne.
Jest aktywny przede wszystkim nocą. W ciągu dnia pozostaje nieruchomy wśród roślinności, gdzie jego wygląd pozwala mu bardzo dobrze wtopić się w otoczenie. Po zmroku zaczyna żerować i przemieszczać się po roślinach.
W hodowli bardzo dobrze przyjmuje jednak również popularne rośliny pokarmowe, dzięki czemu nie jest szczególnie problematycznym gatunkiem pod względem żywienia.
Hodowla
Lobofemora scheirei jest stosunkowo łatwym w utrzymaniu patyczakiem i może być dobrym wyborem również dla osoby rozpoczynającej przygodę z hodowlą straszyków. Najważniejsze jest zapewnienie mu odpowiedniej wentylacji, dostępu do świeżych roślin pokarmowych oraz przestrzeni pozwalającej na swobodne linienie.
W hodowli bardzo dobrze sprawdzają się jeżyny, maliny oraz róża.
Dla niewielkiej grupy dorosłych osobników można zastosować terrarium lub dobrze wentylowaną klatkę o wymiarach około 30 × 30 × 30 cm. Ważniejsze od samej powierzchni dna jest zapewnienie odpowiedniej wysokości, ponieważ patyczaki większość czasu spędzają na roślinach i potrzebują miejsca nad głową podczas linienia.
Temperatura około 24–26°C i wilgotność w granicach około 60% sprawdzają się w hodowli. Nie ma potrzeby utrzymywania bardzo wysokiej wilgotności ani ciągłego zraszania całej klatki. Dobra wentylacja jest równie ważna jak odpowiednia wilgotność.
Młode osobniki warto obserwować szczególnie podczas linienia. Przy większej liczbie nimf dobrze jest zapewnić im nieco więcej przestrzeni, ponieważ dorosłe osobniki mogą przypadkowo przeszkadzać młodszym podczas wylinki.
Rozmnażanie
Rozmnażanie Lobofemora scheirei nie jest szczególnie trudne. Gatunek rozmnaża się płciowo, a samice składają jaja w dość nietypowy sposób – zamiast po prostu zrzucać je na podłoże, próbują wciskać je w szczeliny i niewielkie otwory. W hodowli można wykorzystać do tego cienkie kawałki gąbki, w których samice chętnie umieszczają jaja. Dzięki temu ich zbieranie jest również znacznie łatwiejsze.
Rozwój jaj jest stosunkowo szybki. Przy inkubacji na lekko wilgotnym podłożu w temperaturze 20–23°C wylęg może nastąpić już po około 6–8 tygodniach. W opisanych doświadczeniach hodowlanych samce osiągały dorosłość po około 3–3,5 miesiąca, a samice po około 3,5–4 miesiącach. Samice zaczynały składać jaja około 2–3 tygodni po osiągnięciu dorosłości i mogły produkować około 15–20 jaj tygodniowo.
To sprawia, że przy odpowiednich warunkach populacja potrafi zwiększać się naprawdę szybko. Jeśli planujemy większą hodowlę, warto więc od początku przygotować osobne miejsce dla nimf.
W zestawie
Patyczak Lobofemora scheirei „Cat Tien” w różnym stadium rozwoju. Od malucha po wykluciu po osobnika około 5 cm. Patyczaki są wybierane losowo.
