Opis
Selenobrachys philippinus
Selenobrachys philippinus (ex. Orphnaecus philippinus) to niezwykle ciekawy ptasznik pochodzący z Filipin. W hodowli nadal bardzo często spotkamy go pod starszą nazwą Orphnaecus philippinus, dlatego warto znać obie nazwy.
Wśród azjatyckich ptaszników wyróżnia się przede wszystkim intensywnie pomarańczowym ubarwieniem. Właśnie dlatego w terrarystyce funkcjonują dla niego angielskie nazwy Philippine Tangerine czy Philippine Orange Tarantula. To naprawdę efektowny pająk, ale jego wygląd nie powinien być powodem do lekceważenia jego charakteru. Jest szybki, skryty i zdecydowanie przeznaczony dla bardziej doświadczonych hodowców.
Wygląd
Największą ozdobą Selenobrachys philippinus jest jego charakterystyczne, pomarańczowe ubarwienie. Intensywny kolor sprawia, że gatunek jest łatwy do rozpoznania wśród wielu innych azjatyckich ptaszników. W materiałach dotyczących gatunku podkreślana jest właśnie jego intensywna, pomarańczowa barwa.
Samica może osiągać około5 cm długości ciała, co daje już całkiem sporego ptasznika, szczególnie biorąc pod uwagę jego budowę i sposób życia.
Młode osobniki początkowo nie prezentują jeszcze pełnego ubarwienia dorosłych pająków. Kolory stają się coraz bardziej wyraziste wraz z kolejnymi wylinkami.
Pochodzenie, środowisko naturalne
Selenobrachys philippinus pochodzi z Filipin. Został opisany naukowo w 1999 roku. Przez pewien czas klasyfikowano go jako Selenobrachys philippinus, później przeniesiono do rodzaju Orphnaecus, a w wyniku rewizji taksonomicznej opublikowanej w 2025 roku rodzaj Selenobrachys został ponownie przywrócony.
Jest to gatunek fossorialny, czyli przystosowany do życia w norach. W naturze tworzy głębokie, wyścielone pajęczyną kryjówki i większość czasu spędza właśnie pod ziemią. Aktywność zwiększa przede wszystkim nocą.
Hodowla
W terrarium najważniejsze jest zapewnienie mu odpowiednio głębokiego podłoża, w którym będzie mógł wykopać własną norę. Nie warto więc urządzać mu płytkiego zbiornika pełnego dekoracji. Znacznie ważniejsze będzie kilka–kilkanaście centymetrów stabilnego podłoża, które pozwoli pająkowi stworzyć bezpieczną kryjówkę.
Jest to gatunek związany z wilgotnym środowiskiem, dlatego podłoże powinno być utrzymywane w lekkiej wilgotności, ale bez tworzenia mokrego, stojącego bagna. Dobrym rozwiązaniem jest pozostawienie części podłoża nieco bardziej suchej i umożliwienie pająkowi samodzielnego wyboru miejsca, które najbardziej mu odpowiada. Przy takiej hodowli bardzo ważna jest również dobra wentylacja.
Temperatura w granicach około 25–28°C będzie odpowiednia dla tego gatunku.
Selenobrachys philippinus jest szybkim i defensywnym ptasznikiem. Nie jest to pająk przeznaczony do brania na ręce i zdecydowanie nie powinien być traktowany jako zwierzę „do oswajania”. Przy pracach w terrarium należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ w razie zagrożenia może bardzo szybko zareagować. Gatunek nie posiada włosków parzących typowych dla wielu ptaszników Nowego Świata i polega przede wszystkim na szybkości oraz jadzie.
Pokarm mogą stanowić odpowiedniej wielkości świerszcze, karaczany i inne owady karmowe. Pająk jest bardzo dobrym łowcą i potrafi błyskawicznie zaatakować ofiarę.
Trzeba też liczyć się z tym, że przez sporą część czasu nie będziemy go oglądać. Jeżeli wykopie sobie głęboką norę i obuduje jej wejście pajęczyną, może pozostawać w niej przez wiele dni. I właśnie takie zachowanie jest dla tego gatunku czymś zupełnie naturalnym.
Rozmnażanie
Rozmnażanie Selenobrachys philippinus jest możliwe w warunkach hodowlanych, jednak gatunek nie jest tak dobrze poznany pod względem hodowlanym jak najpopularniejsze ptaszniki dostępne w handlu.
Podczas próby połączenia samca z samicą należy zachować dużą ostrożność. Samica jest szybka i może reagować bardzo gwałtownie, dlatego rozmnażanie tego gatunku zdecydowanie powinno być przeprowadzane przez osobę mającą doświadczenie z szybkimi ptasznikami Starego Świata.
