Opis
Therea bernhardti
Therea bernhardti to egzotyczny gatunek karaczana należący do rodziny Blaberidae. Został on po raz pierwszy opisany naukowo przez niemieckiego entomologa Carla Brunnera von Wattenwyl w 1865 roku. Gatunek ten jest ceniony przez hodowców na całym świecie przez swój nietypowy, kontrastowy wygląd i łagodne usposobienie, co czyni go idealnym obiektem do hodowli amatorskiej oraz edukacyjnej.
Wygląd
Dorosłe osobniki potocznie nazywanego karaczana domino mają owalne, lekko spłaszczone ciało o długości od 2,5 do 3,5 cm. Ich główny kolor to głęboka czerń, na której w tle wyróżniają się białe plamki, przypominające układ oczek na kostkach domina. Skrzydła są dobrze rozwinięte, jednak owady te rzadko latają (skrzydła pełnią funkcję ochronną). Ponadto, u tych karaczanów możemy zauważyć dobrze widoczne czułki oraz silne odnóża przystosowane do chodzenia po różnego rodzaju podłożu.
Pochodzenie, środowisko naturalne
Gatunek występuje naturalnie na terenach Indii, gdzie zasiedla głównie suchsze, liściaste lasy i zarośla. Prowadzi nocny tryb życia, natomiast w ciągu dnia ukrywa się w ściółce. W naturze żywi się martwą materią organiczną, owocami, resztkami roślin oraz detrytusem.
Hodowla
Hodowla Therea bernhardti nie jest trudna i dobrze sprawdza się zarówno u początkujących, jak i bardziej doświadczonych miłośników bezkręgowców. Gatunek ten cechuje się łagodnym usposobieniem, nie wydziela przykrych zapachów, nie wspina się po gładkich powierzchniach i nie rozmnaża się w nadmiernym tempie.
Do hodowli wystarczy pojemnik o wymiarach 30x20x20 cm dla niewielkiej kolonii liczącej od 10 do 20 osobników. Wewnątrz należy umieścić podłoże (torf lub włókno kokosowe), suszone liście dębu oraz kawałki kory i mchu. Podłoże powinno być lekko wilgotne, a w zbiorniku warto rozmieścić kryjówki wykonane z naturalnych materiałów, które będą imitować ich biotop. Ważne jest także zapewnienie odpowiedniej wentylacji, przy jednoczesnym zabezpieczeniu otworów drobną siatką, aby zapobiec ucieczce owadów.
Optymalna temperatura w terrarium powinna wynosić do 24 do 28’C w ciągu dnia i nie spadać poniżej 20’C w nocy. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-70%, co można osiągnąć dzięki regularnemu zraszaniu. W okresie zimowym przydatne może być zastosowanie maty grzewczej lub kabla grzewczego jeśli temperatura w miejscu hodowli nie osiąga 24’C. Jeśli temperatura będzie niższa, metabolizm owadów ulegnie spowolnieniu.
Jeżeli chodzi o żywienie, zwierzęta te są wszystkożerne – chętnie zjedzą owoce, warzywa, suchą karmę dla ryb, płatki owsiane oraz suszone liście. Aby zapewnić karaczanom zdrową i zbilansowaną dietę, warto zadbać o dostarczenie kilka razy w tygodniu spiruliny, sepii oraz białka zwierzęcego (np. sucha karma dla psów/kotów, kiełż syberyjski, suszone krewetki).
Rozmnażanie
Therea bernhardti to gatunek jajorodny. Samice składają ooteki (kapsułki jajowe), które ukrywają w podłożu. Z ooteki po kilku tygodniach wykluwają się młode osobniki. Nimfy linieją kilkukrotnie, zanim osiągną dojrzałość, co trwa od kilku do kilkunastu miesięcy, w zależności od warunków hodowli.
