Opis
Lyrognathus giannisposatoi
Lyrognathus giannisposatoi, znany również jako Sumatran Stout Leg Tarantula, to rzadko spotykany gatunek podziemnego ptasznika z podrodziny Selenocosmiinae (rodzina Theraphosidae). Rick C. Nunn i Rick C. West opisali go w 2013 roku na podstawie okazów znalezionych w południowej części indonezyjskiej Sumatry. Spośród innych przedstawicieli rodzaju wyróżnia go nizinny zasięg występowania, nietypowy dla Lyrognathus. Nazwa honoruje Gianniego Sposato – hodowcę i entuzjastę pająków, który aktywnie wspierał badania nad tą grupą.
Wygląd
Samice osiągają długość ciała około 4,5 cm, a ich rozpiętość odnóży wynosi zazwyczaj od 12 do 14 cm. Karapaks przybiera odcień ciemnobrązowy, natomiast odwłok jest ciemniejszy, prawie czarny. Końcówki odnóży mają nieco jaśniejsze zabarwienie, które tworzy subtelny kontrast. Cechą wyróżniającą gatunek są wyraźnie masywniejsze czwarte pary odnóży, od których pochodzi potoczna nazwa „stout leg”. Włoski pokrywające ciało są krótkie, przylegające, lecz gęste.
Pochodzenie i środowisko naturalne
Lyrognathus giannisposatoi występuje w prowincji Lampung w południowej Sumatrze. Zasiedla wilgotne, niskie lasy tropikalne o stabilnym mikroklimacie. Tereny te charakteryzują się miękkim, lekko przepuszczalnym podłożem, co sprzyja kopaniu głębokich nor. Pająk przebywa w norze niemal cały dzień, a wychodzi dopiero po zmroku, by polować na drobne bezkręgowce. Preferuje miejsca zacienione, osłonięte i bogate w naturalne kryjówki, co pozwala mu skutecznie unikać drapieżników.
Hodowla
Gatunek ten nie nadaje się dla początkujących hodowców. Choć nie posiada włosków parzących, wykazuje dużą wrażliwość na zakłócenia i reaguje bardzo szybko. W sytuacji stresowej przyjmuje postawę obronną lub błyskawicznie się wycofuje, a czasem również atakuje.
Dla dorosłego osobnika najlepiej przygotować terrarium o wymiarach minimum 25×25×30 cm. Podłoże powinno mieć grubość przynajmniej 15-20 cm, by umożliwić kopanie. Świetnie sprawdza się mieszanka torfu z piaskiem, która dobrze utrzymuje wilgoć, ale nie zbijając się nadmiernie. Wewnątrz warto umieścić kawałki korka, suche korzenie lub inne struktury wspomagające budowę nor i stabilizację tuneli.
Temperatura powinna wynosić 24–28 °C w ciągu dnia, a w nocy może spadać do 21–22 °C. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 70–80%, jednak przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniej wentylacji. Pomimo wysokiej wilgotności otoczenia, podłoże nie może być stale mokre.
Rozmnażanie
W warunkach hodowlanych rozmnażanie Lyrognathus giannisposatoi należy do trudniejszych, jednak jest możliwe. Podczas łączenia samica potrafi wykazać się dużą czujnością i szybkością, dlatego całość należy prowadzić pod nadzorem.
Po skutecznej kopulacji samica tworzy kokon zawierający zazwyczaj od 50 do 150 młodych. Rozwój trwa około 6–8 tygodni. Początkowo młode można trzymać grupowo, jednak po kilku linieniach zaleca się ich rozdzielenie.
