Opis
Ficus pumila
Ficus pumila, znany również jako figowiec pnący lub figowiec karłowy, to gatunek wiecznie zielonego pnącza należącego do rodziny morwowatych (Moraceae). Pochodzi z Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej, gdzie występuje naturalnie na terenach Chin, Japonii, Wietnamu i Tajwanu. Ze względu na szybki wzrost, dekoracyjne ulistnienie oraz dużą tolerancję na różne warunki środowiskowe, jest jedną z najpopularniejszych roślin wykorzystywanych w terrarystyce oraz uprawie domowej.
Jest to gatunek łatwy w uprawie, polecany zarówno początkującym, jak i doświadczonym hodowcom roślin. Dzięki zdolności do wspinania się po niemal każdej powierzchni doskonale sprawdza się jako roślina okrywowa i dekoracyjna w terrariach tropikalnych.
Wygląd
Ficus pumila jest szybko rosnącym pnączem wyposażonym w liczne korzenie przybyszowe, dzięki którym może przyczepiać się do kory drzew, skał, ścian oraz elementów dekoracyjnych w terrarium. W warunkach naturalnych pędy mogą osiągać długość nawet kilkunastu metrów.
Młode liście są niewielkie, zwykle mają od 1 do 4 cm długości, są skórzaste, sercowate i intensywnie zielone. Wraz z wiekiem roślina może przechodzić w formę dojrzałą, wytwarzając większe i bardziej wydłużone liście. W terrariach najczęściej utrzymuje się jednak atrakcyjną formę młodocianą.
Dzięki gęstemu ulistnieniu Ficus pumila szybko tworzy zwarte zielone powierzchnie, doskonale maskując tła strukturalne, korzenie i elementy wyposażenia.
Pochodzenie, środowisko naturalne
Ficus pumila występuje naturalnie w wilgotnych lasach subtropikalnych i tropikalnych Azji. Rośnie jako pnącze, wykorzystując drzewa i skały jako podpory. Preferuje środowiska o podwyższonej wilgotności powietrza oraz stanowiska z rozproszonym światłem.
W naturze gatunek ten wykazuje dużą zdolność adaptacji do różnych warunków środowiskowych, dzięki czemu stał się popularną rośliną ozdobną na całym świecie.
Hodowla
Ficus pumila należy do najłatwiejszych w uprawie roślin terraryjnych. Doskonale sprawdza się w terrariach tropikalnych, paludariach i wiwariach, gdzie szybko porasta tła, gałęzie oraz inne elementy dekoracyjne.
Optymalna temperatura uprawy wynosi 20–28°C, natomiast wilgotność powietrza powinna utrzymywać się na poziomie 60–90%. Roślina preferuje stanowiska jasne, jednak bez długotrwałego, bezpośredniego nasłonecznienia.
Podłoże powinno być żyzne, przepuszczalne i stale lekko wilgotne. Dobrze sprawdzają się mieszanki bazujące na włóknie kokosowym, torfie, korze oraz dodatkach poprawiających przepuszczalność. Ficus pumila dobrze znosi regularne przycinanie, które pozwala kontrolować jego bardzo szybki wzrost.
W uprawie poza terrarium roślina najlepiej rozwija się w temperaturze pokojowej, przy umiarkowanie wysokiej wilgotności powietrza. Może być prowadzona jako roślina wisząca lub pnąca przy wykorzystaniu podpór.
Jak ukorzenić
Ficus pumila należy do roślin wyjątkowo łatwych do rozmnażania przez sadzonki pędowe. Wystarczy pobrać fragment zdrowego pędu o długości około 5–15 cm, zawierający przynajmniej kilka węzłów. Sadzonki można umieścić bezpośrednio w wodzie lub w wilgotnym, przepuszczalnym podłożu.
Najlepsze efekty uzyskuje się przy temperaturze 22–28°C i podwyższonej wilgotności powietrza. Pierwsze korzenie pojawiają się zazwyczaj po 1–3 tygodniach. Po ukorzenieniu młode rośliny można przesadzić do docelowego podłoża lub wykorzystać do obsadzania terrariów.
Rozmnażanie
Ficus pumila rozmnaża się przede wszystkim wegetatywnie przez sadzonki pędowe, które ukorzeniają się bardzo łatwo i szybko. W warunkach naturalnych możliwe jest również rozmnażanie generatywne, jednak w uprawie amatorskiej metoda ta stosowana jest niezwykle rzadko.
Dzięki szybkiemu tempu wzrostu i łatwości rozmnażania gatunek ten należy do najpopularniejszych roślin wykorzystywanych do tworzenia zielonych ścian, aranżacji tropikalnych oraz dekoracji terrariów i wiwariów.
W zestawie
W oferowanych zestawach znajduje się 5 przyciętych, nieukorzenionych pędów o długości od 10 do 20 cm, zakończone stożkiem wzrostu.
Aby sadzonki wytworzyły system korzeniowy, można umieścić je w wodzie (np. w szklance lub innym naczyniu) i odczekać około 2-3 tygodni. Istnieje również możliwość posadzenia ich bezpośrednio do podłoża – jest to metoda, którą sam stosuję. W takim przypadku należy jednak pamiętać o utrzymywaniu stale wilgotnej ziemi oraz regularnym zraszaniu części nadziemnej, zwłaszcza liści.
